کانون
دیده بانان زمین در اواخر اسفند ماه سال گذشته ( 1387) بازدیدی از تنها پارک
ملی دریایی ایران داشت با این هدف که این گزارش ، حسن ختامی بر گزارش های سال
87 13ما باشد . ولی متاسفانه بازدید از برخی نقاط
این پارک ملی دریایی (عرصه های خشکی)
،
نشان از تخریب های گسترده بویژه در خلیج نایبند می داد و شنیده های ما از
عملکرد تاسیسات عسلویه بسیار تاسف بار بود . اگر چه زیبایی های بسیاری نیز در
منطقه هنوز مشاهده می شد ولی تخریب ها گسترده تر می نمود. از این رو بر آن
شدیم که گزارش خود را به مناسبت روز زمین Eerth Day
ارائه دهیم تا جشن نوروز و اولین ماه بهار به کام
دوستداران محیط زیست این سرزمین تلخ نشود .
اما قبل
از پرداختن به گزارش ، نکاتی قابل ذکر است و آن اینکه :
مسابقه
استحصال نفت و گاز کشور های خلیج فارس
( به زعم سایت عسلویه )
مدت هاست شروع شده است . گرچه شرکت در این مسابقه برای دولت های منطقه ، یک برد
محسوب می شود ولی بدون شک بازنده عمده آن مردم این مناطق هستند و نتیجه آن جز
تهی کردن حیات از خلیج فارس چیزی در بر ندارد. این یک پیشگویی نیست بلکه
واقعیتی تلخ از واکنش طبیعی محیط زنده خلیج فارس در برابر آلودگیهای بوجود آمده
است.
شایان ذکر
است کانون دیده بانان زمین به مناسبت روز جهانی تالاب ها در بهمن ماه 1385 (
فوریه 2007) بیانیه ای تحت عنوان
"
ضرورت حفاظت جدي از تالاب ها در
سواحل خليج فارس و درياي عمان در مقابل آلودگي هاي نفتي"
منعکس کرد . در آن سال شعار کنوانسیون رامسر چنین بود : "
آيا فردا بر سر سفره هايمان ماهي خواهيم داشت ؟ " و ما اضافه کردیم : " آيا
آيندگان از منابع حياتي بسيار با ارزش خليج فارس بهره اي خواهند داشت ؟ "
در همین بیانیه
نگاهی نیز به آلودگی های نفتی خلیج فارس از سال 1380 تا سال 1385 داشتیم که از
آن جمله است :
ïوارد
شدن بیش از 650 هزار بشکه مواد و ضایعات نفتی دربهمن و اسفند ماه 1380 به
تالاب شادگان و نفوذ نفت به نخلستان ها و همچنین تلف شدن هزاران پرنده مهاجر و
ماهی در تالاب بين المللي شادگان
ïورود
فاضلاب هاي صنعتي پترو شيمي رازي ، بندر امام و پالايشگاه و پترو شمي
آبادان در اریبهشت 1382 و بروز آلودگي های زيست محيطي در" اروند رود "
ïآلودگی
بیش از 100 هکتار از جنگل های حرا به دوده های سیاه ناشی از آلاینده های معلق
در هوا در خلیج نایبند در شهریور ماه 1383
ïانتقال35
هزار متر مکعب زباله های نفتی
( منطقه گیسی آبادان )
در دیماه سال 1383 به تالاب شادگان .
گرچه
این خبر از سوی کانون دیده بانان زمین اعلام شد35
هزار متر مکعب از زباله هاي سمي زمين گيسي سر از تالاب شادگان در آورد
و در تیرماه 1384 نیز دیده
بانان زمین گزارش نتایج حاصل از آزمایش این زباله های نفتی و اثرات مهلک آن
نتايج
آرمايش زباله هاي نفتي از زمين هاي گيسي آبادان
را در اختیار سازمان بازرسی کل کشور قرار داد، اما متاسفانه هیچگونه اقدامی جهت
خنثی سازی آن صورت نگرفت .
ï
آلودگي نفتي در 25 کيلومتر از سواحل بوشهر ا در دیماه 1383 .
ïجاری
شدن 60 هزار بشکه معادل 10میلیون لیتر مواد نفتی به مدت 32 ساعت در بیابان های
ماهشهر در بهمن ماه 1383
ïآلودگی
وسیع نفتی در جزیره خارک به دلیل نشت نفت از خطوط لوله فروزان در دیماه 1384
ïدر
سال 85 معاون دفتر محيط زيست دريايي سازمان حفاظت محیط زیست اعلام کرد که در
منطقه عسلويه و خليج نايبند فاز هاي 12 و 13 طرح توسعه پارس جنوبي در حال اجرا
است و چندين اسکله و بندر با پيشروي در دريا احداث و صد ها تن سنگ و خاک براي
طرح توسعه اين بخش در دريا تخليه شده است.... مجتمع هاي شيميايي و پترو شيمي
ضايعات و پساب هايي با حجم بسيار بالا ، توليد و بدون هيچگونه تصفيه مستقيماً
به دريا تخليه مي کنند. وی به مجتمع پالايش گاز فاز6 پارس جنوبي که توسط شرکت
آجيپ ايتاليا ساخته شده اشاره می کند که اين مجتمع حدود يک سال است که روزانه
5 تا 6 تن محلول شيميايي کاستيک يا سود سوز آور را مستقيماً به دريا تخليه
مي کند اين پساب ها آنقدر زياد است که تا شعاع صد متري هر گونه موجود زنده را
از بين برده است. همچنين لوله گذاري و انفجار هاي متعدد براي احداث اين سازه
موجب از بين رفتن مرجان ها شده است."
درکمال حیرت این معاونت در
مورد این تخریب ها و آلودگی های فاجعه بار و وسیع مانند یک خبر نگار برخورد
کرده و نمی گوید که به عنوان مسئول سازمان متولی حفظ محیط زیست این کشور در
جلوگیری از این تخریب ها و آلودگی ها چه اقدامی انجام داده است و مانند یک
تماشاچی تنها خبر این آلودگی ها را می دهد .
گسترش فجایع ناشی از
آلودگی های نفتی و پتروشیمی در فاصله زمانی 85 تا به امروز ( 1388
)
ïمرداد
1386 برخی از فجایع به بار آمده در ارتباط با تخلیه پسماند های پتروشیمی های
"رازی" و " امام خمینی " به داخل خلیج فارس فاش می شود. رئيس بيمارستان ماهشهر
به تولد تعداد زیادی كودكان ناقصالخلقه اشاره مي كند . نماینده مجلس نوزادان
ناقصالخلقه را محصول فاضلاب پتروشيمي ها می داند و صیادان ماهشهر از ماهی
های ناسالم منطقه می گویند .
ïمرداد
1386( 3 مرداد )
لجن هاي نفتي باقي مانده در
مخازن ذخيره نفت کوره در محوطه توانير (در بندر عباس) به دريا تخليه می شود و
منطقه اي به طول 8 کيلومتر و عرض 100 متر از نوار ساحلي توانير به سمت شرق و تا
نزديکي بندر باهنر آلوده می شود
ï
اردیبهشت 87
( 22 اردیبهشت )
آبهاي ساحلي گناوه
به ضايعات نفتي آلوده شده و گفته شد ضایعاتی که به ساحل ميآيد زير آفتاب ذوب
ميشود و آلودگی وسیع محیطی را بوجود آورده است .
ï فروردین
87 ( 22فروردین )
رييس اداره بندروكشتيراني جزيره
خارك استان بوشهر اعلام کرد که مهارنشدن نشت نفت از سكوهاي نوروز به دريا باعث
شده تا سه كيلومتر مربع از آبهاي خليج فارس حد فاصل سكوهاي نوروز دچار آلودگي
نفتي شد
ï
بهمن 87 مدارس سواحل استان هرمزگان به دلیل بوی تعفن ماهی مرده از کشند قرمز
تعطیل شوند .
ï
معاون محيط زيست دريايي سازمان حفاظت محيط زيست در اسفند 87 اعلام کرد که حدود
30 تن از آبزيان سواحل ايران در اثر پديده کشندقرمز از بين رفته اند.
علاوه بر موارد فوق کانون
دیده بانان زمین در مشاهدات و بررسی های اخیر خود(اواخر
اسفند 1387 ) به نکات
دیگری در رابطه با تخریب ها و آلودگی های تاسیسات عسلویه برخورد کرد که به برخی
از آنها اشاره می شود :
ëبیش
از 30 مشعل (فلر های
صنایع گازی) در
عسلویه شعله ورند و ابر سیاه حاصل از دوده ها در فضا منتشر می شود و همانگونه
که در تصاویر ضمیمه مشاهده می شود از جای جای پارک ملی نایبند و حتی تا بنادر
طاهری و بعد از آن قابل مشاهده است این در حالی است که شرایط شرجی وجود نداشت
و باد در منطقه می وزید . در شرایط هوای گرم و بدون باد و با رطوبت نسبی بالا(
یعنی شرایط غالب منطقه )
هوای بسیار خفقان آور و طاقت
فرسایی بوجود می آید که تاکنون موجب بروز بیماری های تنفسی و بیماری های دیگر
در میان مردم منطقه شده است .
²
صنایع گاز و پتروشیمی
بدون حفظ هیچگونه حریم و فاصله از سواحل خلیج فارس تاسیسات خود را مستقر کرده و
شواهد نشان می دهند این پیش روی ها به سوی دریا و پارک ملی دریایی نایبند در
حال گسترش است .
²ماده
مرگ آور کاستیک Castic
از سوی این صنایع همچنان به دریا ریخته می شود. کاستیک ماده ای است که 98 درصد
سود سوز آور و 2درصد کربنات سدیم دارد . تاکنون
میلیون ها متر مکعب از این ماده سمی در خلیج فارس تخلیه شده است .
²
بخار گوگرد
H2S
بوسیله دود کش های متعدد در فضای شهر و اطراف پراکنده می شود که گاز نسبتاً
بی رنگی است و بوی سنگین آزار دهنده ای را به مشام می رساند .
²سوزاندن
مشتقات سنگین ضایعات پتروشیمی
( Burn pit )
در شب، موجب انتشار بوی
بسیار بد و زننده در هوا می شود که آثار آن بر سلامتی مردم تا کنون اعلام نشده
است .
² واحد
خنثی سازی (NEUTRALIZATION ) برای
بی اثرکردن پساب هایی که قرار است وارد دریا شوند، ایجاد شده اما از آنجا که
اسید هایی که صرف خنثی سازی می شود به دستگاه ها آسیب می رساند، این واحد
تعطیل است و ترجیح داده شده است آبزیان و مردم صدمه ببینند ولی دستگاه ها سالم
بمانند .
²پترو
شیمی " مبین " که ملزم به تصفیه پساب های همه پتروشیمی ها ی منطقه بوده است .
ولی بعد از دو سال نه تصفیه خانه آن به کار افتاده است و نه دستگاه زباله سوز
و مدت دو سال است که پترو شیمی " مبین " همه پسماند های بسیار خطرناک مرگ
آور را بدون هیچ نوع فر آیند تصفیه درخلیج فارس و یا در محیط های اطراف رها
می کند .
²پترو
شیمی مبین تاکنون بیش از ده ها هزار مترمکعب پسماند صنعتی و هزاران
لیتر آب سنگین صنعتی در ساحل و آبهای خلیج فارس بدون هیچ فر آیند
پاکسازی رها کرده است . از آن جمله ماده سمی "
ارسنیک" . شایان ذکر
است ارسنیک درون بدن ماهی ها نفوذ می کندو مصرف این ماهیهای آلوده خطر
ابتلا به سرطان را برای انسان به همراه دارد . بعلاوه دفع هیدرو
کربن های آروماتیک و غیر آروماتیک با زنجیره های کربنی طولانی در آب موجب
شکسته شدن پیوند دوگانه آنها می گردد .این واکنش منجر به ایجاد پیوند هیدروژنی
میان این ترکیبات و اکسیژن آب شده و در نتیجه این واکنش ها ، ترکیبات
سرطان زا یی در آب بوجود می آید که به شدت ماهی ها و میگو های
منطقه را آلوده می کند.از آنجا که این ترکیبات در بافتهای چربی ذخیره شده و
دفع نمی شوند در مصرف کننده نهایی که انسان می باشد به مقدار بیشتری ذخیره شده
و موجب بروز انواع سرطان ها می گردد.
²
نفوذ
MTBE درو ن آب و
خاک . MTBE
ماده ای است که به بنزین اضافه می شود و در بسیاری از کشور ها استفاده از آن
ممنوع شده است . ولی در کشور ما شرکت ملی صنایع پترو شیمی تولید آن را چند
برابر کرده است و برنامه هایی برای احداث واحد های جدید تولید این ماده تدوین
می نماید . MTBEاز
نظر بیو لوژیکی یک ماده مقاوم در آب و خاک شناخته شده بویژه آنکه در محیط های
غیر هوازی تخریب بیولوژیک آن بسیار کند است . MTBE
به سرعت جذب گلبول های قرمز شده و با توزیع یکنواخت در بدنه ساختمان سلول ها
بویژه در کلیه و ریه آنها را تخریب می نماید.
²
همانگونه که اشاره شد
پسماند های جامد بسیار خطرناک در مناطق مختلف منطقه رها می شود که از آن جمله
منطقه ای به نام " اخگر " یا " اختر " است در 25 کیلومتری عسلویه که
متاسفانه برخی مردم محلی جهت بازیافت برخی از اقلام آن با چنین زباله های خطر
ناکی در تماس هستند .
²
انباشت گوگرد در ده ها
هکتار از اراضی اطراف عسلویه انجام شده و می شود که باعث انتشار گاز۲
CO در هوا می شود و
هنگام بارندگی ، باران های اسیدی را ایجاد می کند .
²علاوه
بر آلوده سازی های فاجعه انگیزی که به برخی از آن ها اشاره شد ، قدرت های
نفتی عسلویه برای توسعه فیزیکی خود در مرحله اول 100 هکتار از 400 هکتار جنگل
های حرا را با اجازه سازمان حفاظت محیط زیست صاحب شده اند و این غیر از جاده
سازی و تکه تکه کردن اکوسیستم واحد یکپارچه این جنگل ها بوده است که امیدی
به پایان این جاده سازی های فله ای نمی رود .
در تصاویر ارائه شده ،
گوشه ای کوچک از آلودگی و تخریب های صنایع عسلویه به تصویر کشیده
شده است .
پارک ملی دریایی نایبند کجاست ؟
پارک ملی دریایی نایبند
با مساحت 49815 هکتار(ماخذ
: اطلس مناطق حفاظت شده ایران چاپ 1385 )
در دو استان بوشهر
(
بخش عسلویه شهرستان کنگان )
و هرمزگان(
شهرستان پارسیان بخش کوشکنار )
قرار دارد . مجموعه پارک ملی
دریایی زیر نظر اداره کل محیط زیست شهرستان کنگان می باشد. با یک محیط بانی
در نزدیک روستای " بنود " با ده محیط بان . حدود 27 هزار هکتار این منطقه
دریایی و بقیه خشکی است.
بخش شمال غربی پارک
دریایی نایبند محدود به روستای " بیدخون "(در
زبان محلی بردخون نامیده می شود)
و تاسیسات سمّی عسلویه است و بخش شرقی آن در قسمت خشکی " کوشکنار " و در قسمت
خشکی – آبی جنوب بندر " تِبن " است که به زودی زود در همین بخش شرقی ،
صنایع دیگری چون آلو مینیوم
(صنعتی که آب ،
هوا و خاک را آلوده می سازد و لجن های قرمز از آلاینده های خطرناک شناخته شده
آن است ) ، فولاد و
صنایع جانبی دیگر نیز ایجاد خواهد شد .
در سال 1357 (7/9/57
) خلیج نایبند همراه با بخشی از دماغه نایبند با با مساحت 19500 هکتار
( ماخذ : مناطق حفاظت شده
ایران – هنریک مجنونیان - سازمان حفاظت محیط زیست – چاپ 1379 ) به
عنوان منطقه حفاظت شده نایبند در فهرست مناطق حفاظت شده ایران قرار می گیرد .
این منطقه همراه با مناطق دیگر از جمله دماغه نایبند و بخشی از آبهای خلیج فارس
در سال 1383 به عنوان اولین پارک ملی دریایی ایران ثبت و اعلام می شود .
پارک دریایی
نایبند ( ماخذ نقشه : اطلس مناطق حفاظت شده ایران -چاپ سازمان
حفاظت محیط زیست 1385 )
اعلام اولین پارک ملی دریایی کشور در سال 1383 در کنار تاسیسات سمّی عسلویه
ایجاد یک منطقه اَمن برای آلوده سازان
از آنجا که لایه های
نفت و گاز در سواحل خلیج فارس ، فلات قاره و جزایر آن ، از دهه های گذشته در
این مناطق شناسایی و عسلویه برای استخراج گاز و برنامه ریزی برای ایجاد
تاسیسات پتروشیمی از سال 1377انتخاب شده بود و با عنایت به پیشرفت این
تاسیسات در سال های 1381 و 1382 و همچنین تکمیل برنامه های توسعه برای تاسیسات
آن ، چگونه است که در سال 1383 منطقه ای در کنار این تاسیسات سمّی به عنوان
اولین پارک ملی دریایی کشور انتخاب و به ثبت می رسد ؟ در این رابطه دو پیش
فرض را می توان برای این انتخاب در نظر گرفت .
فرض اول:
فشار افرادی دلسوز در سازمان
حفاظت محیط زیست برای جلوگیری مستمر از تخریب ها و آلودگی های رو به گسترش در
پیش روی منطقه سمّی عسلویه و برای حفاظت از ارزش های زیستی منطقه خشکی –
دریایی نایبند که دارای شاخص های یک پارک ملی دریایی است از جمله :
ë
وجود زیستگاه های
تالابی مشجر جزر و مدی جنگل های حرا و آخرین حد پراکنش جنگل های مانگرو در
آسیای جنوب غربی و آخرین حد رویشگاه انبوه جنگل های حرا در سواحل غربی خلیج
فارس (خلیج نایبند )
ëوجود
آبسنگ های مرجانی آنهم در نزدیکی ساحل و ایجاد زیستگاه های بسیار پر ارزش برای
آبزیان از ابعاد مختلف زیست محیطی و اقتصادی
ë
وجود زیستگاه گونه های
در خطر انقراض و بحرانی لاک پشت سبزChelonia
mydasو لاکپشت منقار
عقابی Eretmochelys
imbricata (
قدیمی ترین موجودات ساکن در روی کره زمین)
و وجود سواحل شنی مناسب برای تخم گذاری آنها.
لاک پشت منقار عقابی
Eretmochelys imbricata
لاکپشت
سبزChelonia
mydas
ë
برخورداری از مناطق
یونیک و منحصر به فرد چشم انداز های خشکی – آبی
ë
برخورداری از چشم
انداز های ژئو مورفولوژیک و تنوع زیستگاه های گیاهی و جانوری نظیر دشت های
ساحلی – تپه های ماسه بادی – اراضی مرتفع کوهستانی با طیف های مختلف ارتفاعی
- سواحل گِلی تالابی - سواحل صخره ای–خور های کوچک – دماغه های پوزه سنگی
همراه با سواحل باریک شنی زیر آنها و ...
فرض دوم :
ایجاد منطقه ای
اَمن برای توسعه فله ای نفت محور برای سرمایه گذاران داخلی و خارجی و ذخیره
زمین برای توسعه صنایع نفت و گاز و پتروشیمی در پارک دریایی نایبند بدون
وجود هر نوع مزاحمت و مالکیت با پوشش فریبنده زیست محیطی!
اعلام منطقه پارک
دریایی نایبند در حقیقت چیزی جز بیشتر کردن بار مسئولیت بزرگ حفظ این منطقه بر
دوش سازمان حفاظت محیط زیست نیست .
ولی از آنجا که سازمان حفاظت
محیط زیست تا کنون نشان داده است که نقش عبودیت در مقابل قدرت های نفتی کشور را
دارد و از آنجا که به دلیل ساختار اداری آن
( معاونت ریاست جمهوری )
و عدم الزام به پاسخگویی در مقابل نمایندگان مردم و عدم برخورد های قضایی با
تخلفات این سازمان و... بنا براین انتظار انجام مسئولیتی چنین خطیر
از چنین سازمانی که کارنامه بسیار سیاهی نیز در امر حفاظت از
ارزش های ملی و سلامت مردم دارد واقع بینانه نیست .
بنا براین همانگونه که
مستندات بسیار از سال 1383 تاکنون نشان می دهد و همچنین نکات مطرح شده از سوی
کانون دیده بانان زمین در همین گزارش ، پارک ملی دریایی نایبند با توجه
به عواقب مهلک تاسیسات سمی عسلویه در کوتاه مدت و دراز مدت برای نسل کنونی و
نسل های آینده جز فاجعه و بدبختی ثمری ندارد ، بلکه تنها به سود سرمایه گذاران
نفتی و پتروشیمی تمام می شود.
برخی از دلایل تقویت
فرض دوم را می توان چنین دانست :
¿
واگذاری 100 هکتار از
رویشگاه های جنگلی حرا از سوی سازمان حفاظت محیط زیست به مدیران تاسیسات سمی
عسلویه - تخریب گسترده جنگل های حرا با جاده سازی های گسترده و عبور دادن آن
از میان این رویشگاه های جنگلی ویژه و در نتیجه برهم زدن مسیر طبیعی یکی از
اساسی ترین و مهم ترین عوامل حیاتی این رویشگاه یعنی پدیده جزر و مد بامجوز سازمان
حفاظت محیط زیست.
¿
ایجاد اسکله های
کوچک وبزرگ توسط تاسیسات عسلویه در آبهای این منطقه
¿
عدم نظارت سازمان
حفاظت محیط زیست و عدم جلوگیری از ساخت غلط تاسیسات عظیم آب شیرین کن " مبین "
که سبب بدام انداختن و مرگ دو خانواده نایاب از لاکپشت های دریایی
( لاکپشت های سبز و لاکپشت
نوک عقابی ) است که دو
گونه در حال انقراض هستند و از دلایل اعلام منطقه به عنوان منطقه حفاظت شده
دریایی بشمار می روند . در سال گذشته
(مرداد ماه 1387)
خبر پمپاژ 40 عدد از این گونه
ها در رسانه ها بازتاب داشت . قابل توجه است که تا زمان فعالیت این تاسیسات، مرگ
این گونه های بی نظیر و دیگر گونه ها ادامه خواهد داشت . شایان ذکر است دمای آب
هنگام ورود به حوضچه آبگیری آبشیرین کن، حدود 33 درجه سانتیگراد است حرارت این
آب پس از خنک کردن سیستم ها و در هنگام ورود مجدد به دریا حرارت آن به حدود 43
درجه سانتیگراد افزایش می یابد . به گفته کار شناس زیست شناسی این افزایش دما
برای جوامع زیستی این پارک دریایی بسیار مخرب است و نه تنها باعث ایجاد شوک های
حرارتی به جوامع زیستی در آب های ساحلی می شود بلکه نظم اکولوژیکی لاکپشت ها
را نیز در نهایت از بین می برد
.
¿
تخلیه پسماندهای سمّی
پترو شیمی ها در مناطق خشکی و دریایی پارک ملی نایبند و عجز سازمان حفاظت محیط
زیست در جلوگیری از آنها .
¿
واگذاری اراضی جدید برای استخراج نفت و گاز در دل منطقه حفاظت شده پارک دریایی
نایبند ( بخش خشکی ) به وسعت 2 هکتار در تاریخ 20 فروردین 1388 با تصویب
شورایعالی محیط زیست که بدون شک تخریب ها و آلودگی های بسیار وسیع و غیر قابل
کنترلی را به دنبال خواهد داشت .
¿
آلودگی شدید هوا در نتیجه فعالیت تاسیسات سمی عسلویه و باز هم ناتوانی و عجز
سازمان حفاظت محیط زیست در مقابله با آلوده سازان.
¿
عدم وجود کادر مجرب حفاظتی در این منطقه. شایان ذکر است تنها ده نفر کادر
اجرایی ( محیط بان )
درمنطقه وجود دارد که یک نفر
از آنها دارای مدرک کارشناسی است. کادر مذبور نه تنها از نظر حرفه ای و
کارشناسی قدرت نظارت واقعی بر آلوده سازی های سمّی عسلویه را ندارند، بلکه
ساز و کار های لازم را نیز در اختیار ندارد. حتی این ساز و کار های لازم در
اداره محیط زیست کنگان نیز وجود ندارد
( اداره محیط زیست شهرستان "
کنگان " با دارا بودن 4 پرسنل، پست کارشناسی آن خالی است)
. بعلاوه تنها فعالیت این
محیط بانان محدود به منطقه خشکی می شود و در حقیقت تنها پارک ملی دریایی کشور
فاقد نیروی نظارتی دریایی است !
¿عدم
نظارت وزارت بهداشت و سازمان های ذیربط آن بر سلامت ماهیان صید شده با توجه به
سموم مرگبار تخلیه شده در آبهای این منطقه و با توجه به وجود بندر گاه های
صیادی و جمعیت صیادی منطقه . شایان ذکر است در سال گذشته در پی گسترش پدیده
کشند قرمز ، سازمان حفاظت محیط زیست و وزارت بهداشت هیچگونه مسئولیتی را بر خود
احساس نکرده ودر نتیجه شاهد هیچگونه اقدامی از سوی این دو سازمان نبودیم.لازم
به ذکر است که پدیده کشند قرمز از نتایج آلودگی نفتی است که در سال گذشته در
این منطقه سبب تلف شدن ماهیان بسیاری نظیر ماهی
" هاماد " و طوطی ماهی"
شد که ویژه مناطق مرجانی است.
به گونه ای که مردم خود دست به کار شدند و از طریق بلندگوها ی مساجد مردم را
از دریا رفتن و خوردن این ماهیان مسموم منع کردند .
تو خود حدیث مفصل بخوان از
این مجمل
ایران - سواحل خلیج
فارس - عسلویه ( استان بوشهر ) عکس
از نسرین دخت خطیبی
IRAN
-Persian Gulf Coast-ASALOUYEH
- Bushehr Province
IRAN- Persian Gulf Coast-ASALOUYEH
- Bushehr Province
ایران - سواحل خلیج
فارس - عسلویه ( استان بوشهر ) -عکس از نسرین دخت خطیبی
ایران - سواحل خلیج
فارس - عسلویه ( استان بوشهر ) عکس
از : مینا محبوبی
IRAN
-
Persian Gulf Coast-ASALOUYEH
- Bushehr Province
IRAN
-Persian Gulf Coast-ASALOUYEH
- Bushehr Province
ایران - سواحل خلیج
فارس - عسلویه ( استان بوشهر ) عکس از نسرین دخت خطیبی
1 از
25
ادامه
