آلودگی محیط زیست دریائی
به مواد رادیو اکتیو
منتشره از نیروگاه هسته ای فوکوشیما
ترجمه از کانون دیده بانان زمین-2011
وقتی رادیو ایزوتوپ ها از نیروگاه هسته ای فوکو شیما به دریا ریخته شد، پیامی که مدام شنیدیم این بود: "اقیانوس آرام خیلی بزرگ است".
البته جای شکی نیست که این ایزوتوپ ها در وسعت اقیانوس رقیق خواهند شد اما دانشمندان تحقیقی را آغاز کرده اند تا بتوانند میزان آسیبی که به اکوسیستم اطراف فوکوشیما وارد آمده است را تخمین بزنند. گرچه این آلودگی، آسیبی جدی به موجودات دریایی وارد نخواهد کرد، با این حال این ایزوتوپ ها به واسطه طول عمر زیادشان در زنجیره غذایی مجتمع خواهند شد و مشکلاتی نظیر مرگ و میر ماهی ها و جمعیت پستانداران دریایی را ایجاد خواهند کرد.
یکی از متخصصان شیمی دریا به نام کن باسل چنین عقیده دارد که وقتی مقدار رادیو اکتیو به میزان قابل اندازه گیری رسیده است، به معنی خطرناک بودن مسئله نیست. با این حال وارد شدن این حجم از رادیو اکتیو به دریا، بزرگترین واقعه ای از این دست است که عامل آن بشر بوده است. در 2 هفته گذشته غلظت های بسیار بالایی از ید 131 (با نیمه عمر 8 روز) و سزیم 137 (با نیمه عمر 30 سال)، در نمونه های آب دریا در نزدیکی و حتی 30 کیلومتری راکتورهای فوکوشیما دیده شده است. تا آخر ماه مارس سطح این مواد ده ها هزار برابر بیشتر از زمان انفجار بود. این احتمال وجود دارد که بسیاری از رادیو ایزوتوپ های با طول عمر کوتاه و طولانی در دریا آزاد شده باشند اما میزان کامل مواد رادیو اکتیو آزاد شده در دریا هنوز نامشخص است
با وجود این همه عدم قطعیت، دانشمندان موسسه ملی علوم رادیو اکتیو در چیبای ژاپن در حال طراحی تحقیقاتی هستند که بتوانند میزان تجمع مواد رادیو اکتیو در ماهیچه ها، اندام، تخم و استخوان های موجودات دریایی را بررسی کنند. به علاوه، آنها قصد دارند مدلی از رفتار رادیوایزوتوپ ها در دراز مدت و نیز میزان کل رادیواکتیوی که موجودات دریا در معرض آن هستند را تهیه کنند.
به علاوه، گروهی جدید تشکیل شده است که وظیفه آن پیش بینی سطوح آلودگی در موجودات دریایی و رسوبات دریا به کمک تخمین زدن نسبت رادیو ایزوتوپ های آزاده شده از نیروگاه فوکوشیما و ایزو توپ های موجود در دریاست. طبق نظر دانشمندان، با گذشت زمان و افزایش فاصله از نیروگاه، مقدار مواد رادیو اکتیو در آب کاهش پیدا می کند ، اما این در صورتی است که نشت دیگری رخ ندهد. با این حال، تا سال ها دوزهای پایینی از رادیواکتیو در محل باقی خواهد ماند و لازم است غلظت ذرات رادیواکتیو در آب، رسوبات، پلانکتون ها، نرم تنان، سخت پوستان، علف های دریایی و ماهی ها اندازه گیری شده و سلامت اکوسیستم تحت مراقبت باشد.
یکی از مواردی که دانشمندان توجه مخصوص روی آن دارند، جلبک های دریایی قهوه ای در سواحل ژاپن است. این جلبک برای دفاع در برابر تنشهای محیطی مانند آلودگی، ید جذب می کند و غلظت ید در آن می تواند تا 10 هزار برابر بیشتر از میزان آن در آب باشد. از این نظر، این گونه دریایی، قهرمان جذب ید به شمار می آید و نشانگر خوبی برای تعیین مقدار رادیواکتیو در بدن موجودات دریایی دیگر خواهد بود.
