تعريض جاده پارک ملي و ذخیره گاه زیستکره گلستان

 بر بستر سيل خيز  

يعني بازي با جان مردم و عناد با میراث طبیعی ملي و جهانی

 

 

گزارش خبری  از : کانون ديده بانان زمين – نسرين دخت خطيبي – پژوهشگر جغرافيا - آبان 1385

 

 پارک ملی گلستان  در سال 1345 به عنوان نخستین پارک ملی ایران تعیین می شود و در سال 1355 به عنوان ذخیره گاه زیستکره به ثبت می رسد.

 

بعد از انعكاس خبر موافقت سازمان حفاظت محيط زيست در مورد  تعريض پارک ملي گلستان  در روزنامه ها، کانون ديده بانان زمين بر آن شد که در ادامه بازديدهاي خود از غرب  استان گلستان ( ازتالاب هاي باارزش بخش غربي اين استان در سال گذشته  گزارش تهيه شده و در همين سايت موجود مي باشد) به آنجا سفر كرده  و از نزديك شاهد  ساخت و ساز  جاده در پارک ملي گلستان و این ذخیره گاه زیستکره باشد .   لذا 5 نفر از اعضاء کانون به نام هاي نسرين دخت خطيبي – مينا محبوبي –  فرزانه  رحيمي – و خانم ها حداد  و گيليانه ، از تاريخ  19 تا  24 مهر  1385  به اين استان سفر كردند.  در اين سفر 6 روزه علاوه  بر بازديد از  جاده سازي در پارک ملی  گلستان  گفتگويي نيز  با معاونت طبيعي محيط زيست استان آقاي مهندس شکيبا و چند تن از کارشناسان اين اداره در محل  پارک صورت گرفت . حاصل اين دیده ها  در  زير ارائه مي شود ضمن آنکه تصاوير ارائه شده خود به  تنهايي  گوياي بسياري از    ناگفته ها است .

 

 

 

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE     

 

 دیده ها

  • ادامهء بي وقفه تعريض جاده در  بستر رودخانه .

  •  خرد  شدگی قسمت هايي از پوزه هاي سنگي

  • عدم احداث هر نوع سرعت  گير و يا علائم هشدار دهنده براي  عبوروسايل نقليه در طول 22 کيلومتر مسير جاده. (  حتي براي  حفظ جان کارگراني که مشغول کار بودند)0وجود تابلو عبور حيوانات با تصوير آهو  نيز از سرعت سرسام آور ماشينها نمي كاست   (ظاهرا علائم هشداردهنده براي آهوان بود كه بايد در هنگام عبور جاده مواظب ماشينها بوده و از سرعت خود بكاهند.  )

  • اشغال بخش مهمي از پارک ملي  ( کمپينگ گلزار ) به عنوان کارگاه راه سازي . گفتني است  کمپينگ گلزار از سال ها پيش براي استفاده مردم از پارک تجهيز  شده بود . كه اكنون ورود عموم در آن غير مجاز شده بود و به گفته نگهبان  كمپينگ  حداقل تا چهار سال ديگر که اين راه به بهره برداري برسد  محيط زيست اين کمپينگ  را در اختيار ما گذاشته است

  • تخریب و کوبیده شدن بخش وسيعي از بستر رودخانه  برای مسیر  جاده

  •  تخلیه شن و ماسه و قلوه سنگ از  بستر رودخانه   و دپو آن به شکل تپه هاي چند متري در کنار جاده  .  احتمالاٌ براي استفاده  زير ساخت جاده

  • ايجاد ديواره هاي بتوني  به ارتفاع  بيش از 6 متر  با هدفي نامعلوم

  • برهم زدن  تعادل  طبيعي بستر رودخانه.  

  •  انواع ماشين هاي راه سازي در اين دره   در اطراف و بستر رودخانه  با سر و صداي بسيار زياد مشغول به کار بودند

  •  نيز آهک ، شفته ، سيمان ، روغن و ... در جاي جاي پارک پخش شده بود .

  • ماسه شويي و سنگ شکني نيز  در داخل پارک دیده می شد .

ذخیره گاه زیستکره  و پارک ملی  گلستان

 IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE    

 

 

 

 ذخیره گاه زیستکره  و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE     

 

 

 

 ذخیره گاه زیستکره  و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE    

 

 

 

 ذخیره گاه زیستکره  و پارک ملی  گلستان

 

 

 ذخیره گاه زیستکره  و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE     

 

 ذخیره گاه زیستکره و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE    

 

 

 ذخیره گاه زیستکره و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE    

 

 

 ذخیره گاه زیستکره و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE    

 

 

 ذخیره گاه زیستکره و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE     

 

 

 ذخیره گاه زیستکره و پارک ملی  گلستان

IRAN- GOLESTAN   NATIONAL PARK &  BIOSPHERE  RESERVE     

 

 

 صحبت مسئولين محيط زيست  وآشفته گويي ها در برخي از گفته ها  

 

*- واعظ جوادي  مديريت سازمان حفاظت محيط زيست ( در گفتگو با ايسنا )

بحث اصلي با وزارت راه اين بود که به منظور ساماندهي مسير سيل که مجددا کناره را تخريب نکند اجازه داديم پوزه هاي صخره اي را مشروط بر اين که سد هاي تاخيري ، سد هاي کوتاه و حوضچه هايي را در مسير تعبيه کنند بردارند و بحثي در خصوص تعريض جاده نبوده . وي مي گويد انتهاي نامه خواستيم و همانطور ي که قبلاً هم از وزير خواسته بوديم جاده شمال گذر پارک را هزينه کنند .  بر اساس قوانين پارک هاي ملي مي توان در اين مناطق احياء و بهسازي مسير صورت گيرد و اين نامه در اين راستا بوده است و خلاف قوانين پارک ملي و محيط زيست نبوده است

*- دلاور نجفي معاون طبيعي و تنوع زيستي سازمان حفاظت محيط زيست - در گفتگو با ايسنا  : 

در هيچ جاي دنيا جاده اي به اين گستردگي در داخل پارک ملي احداث نمي شود ... اين راه هيچگونه ارزيابي زيست محيطي ندارد.- ساماندهي رودخانه مسير که قرار بود با همکاري وزارت راه و نيرو انجام شود انجام نشده .اين محور بايد به عنوان محور توريستي قابليت استفاده داشته باشد نه جاده ترانزيتي بين چند استان کشور .در بخش جنوبي پارک در خواست احداث پمپ بنزين شده که ما آنرا رد کرده ايم در خصوص احداث ايستگاه هاي پليس راه ، هلال احمر و غيره در  اين بخش و عدم جود زون ضربه گير به ايسنا مي گويد  ما خود پارک را  زورکي حفظ کرديم چه برسد به ايجاد زون ضربه گير براي آن ! 23/7/85 )

 

*-  شهرياري مدير کل محيط زيست استان گلستان (در گفتگو با ايسنا  23/7/85 ) 

توافق انجام شده بين سازمان محيط زيست و وزارت راه و ترابري مانند عهد نامه ترکمنچاي بود ، وي مي گويد سازمان حفاظت محيط زيست در اين توافقنامه هيچگونه ارزيابي زيست محيطي و طرح ونقشه  براي بازسازي جاده گلستان از مجريان در خواست نکرده است ... چند بار به آنها گفتيم که مي خواهيد جاده تعريض کنيد گفتند نه اما اخيراً ديديم که فضاي زيادي را صاف کرده اند.  در خصوص احداث کارگاه در داخل پارک  مجريان معتقد بودند که اگر کارگاه را به داخل پارک بياورند کار سريع تر پيش مي رود و زود تر از پارک خارج مي شوند لذا  مجوز احداث"بچيگ پلنت"  را داديم. اما آنها در کنار آن يک کارگاه سنگ تراشي شن و ماسه شويي ايجاد کردند که در پي آن به داد گاه شکايت کرديم اما با فشار هايي که آوردند توانستند مجوز کار کردن در روز را بگيرند . در مورد قطع درختان مي گويد در طول 15 کيلومتر فاز اول اين پروژه هزار اصله درخت با ديواره بتني در تعارض شناخته شده است که هنوز موافقتي براي قطع آن صورت نگرفته است. وي مي گويد احداث جاده جديد و ديوار حائل اصل پارک ملي را زير سئوال مي برد .

وي درخصوص احداث دو سد در پارک ملي گلستان به ايسنا مي گويد ما اول با اين مسئله مخالفت کرديم ولي آمدند و گفتند که اعتبار داده اند و ما بايد مطالعه کنيم لذا با مذاکرات انجام شده در سازمان مرکزي مقرر شد صرفاٌ براي مطالعه و بدون هيچگونه عمليات فيزيکي در منطقه حضور يابند از سوي ديگر سازمان حفاظت محيط زيست به هيچ عنوان موافق احداث سد در اين منطقه نيست

 

*- شکيبا معاون محيط طبيعي اداره محيط زيست استان گلستان -در گفتگو با کانون ديده بانان زمين 19 مهر 85  :

آمار کشته شدن پستانداران پارک  ملي گلستان بسيار بالا است در سال گذشته بيش از 130 گونه حيوان قرباني اين جاده شدند بعلاوه حدود 60 جغد نيز در برخورد با ماشين ها قرباني شدند . و بسيار غلط است تعريض جاده در اين دره  با وجود سيل هاي متعددي که موجب زيان به طبيعت و مردم شده است . بعلاوه اين جاده   ارتباط ژنتيکي دو بخش جنگلي پارک را  کاملاً از بين خواهد برد .  بايد آلترناتيو ها پي گيري شود . چهار بانده شدن اين جاده فاجعه است. ايشان همچنين به اين نکته مهم اشاره کردند که نور کشفيات نامفهوم در بارة ارزش هاي اين پارک  ادامه دارد به عنوان مثال در دو سال گذشته چهار گونه حشره جديد در اين پارک ملي کشف شده بسيار مهم است ولي در سازمان محيط زيست به اين موضوع فکر نمي شود . ايشان گفتند که ادم هاي مسئول نبايد اجازه دهند اين فاجعه رخ بدهد . ايشان به اين نکته نيز اشاره کردندکه کارشناس بايد کار را درست انجام دهد و بايد با نظر کارشناسي به هر قيمتي شده است از پيروي از دستورات خلاف ممانعت کند و آنچه را که درست است راحذف انجام دهد و با افتخار و سربلندي اثر کارش را ببيند . و در انتها افزودند من در اين سيستم فقط يک ذره هستم ولي همان ذره را به طور کامل هستم !

 

 

 برخي شاخص هاي طبيعي پارک ملي گلستان

  مساحت:    87402 هکتار

محيط : 198 کيلومتر

موقعيت طبيعي  : البرز شرقي – جنگل هاي باستاني شمال

موقعيت نسبی :  استان گلستان   و  حدود 34 درصد آن در استان  خراسان شمالي  است و بخش ناچیزی از آن نیز در استان سمنان قرار دارد  

موقيت جاده فعلي : جاده فعلي دقيقاً در طولاني ترين و گود ترين دره اين منطقه کوهستاني احداث شده است( تصوير زير )  که از قريه تنگراه در غرب پارک ملي آغاز شده ودر قريه " دشت " مماس با حد جنوبي پارک به سمت بجنورد امتداد مي يابد . رودخانه مادر سو در اين دره جريان دارد که  نهايتاً به گرگان رود مي ريزد . حدود يک چهارم پارک در بخش جنوبي  آن است که از تنگه تا  قريه دشت حدود 20 هزار هکتار را  شامل مي شود و  بقيه در قسمت شمالي است . همين جاده و در همين موقعيت در حال تعريض است .

طيف ارتفاع:  حدود 2000 متر  (   2411 متر تا 400 متر از سطح دريا) است  که همين طيف ارتفاعي تنوع زيستگاه هاي مختلف و ميکرو اقليم هاي متعددي را ايجاد کرده است .

 

نقشه   ارتفاعي پارک ملي گلستان  و موقعیت تعریض جاده در عمیق ترین دره رود خانه مادر سو

 

طيف بارندگي: سالانه آن از حدود 700 ميليمتر تا 150 ميليمتر 

طيف اقليمي: اين پارک داراي پنج تيپ اقليم شامل خيلي مرطوب – مرطوب – ميترانه اي و نيمه خشک که از  شگفتي هاي طبيعي در اين پارک است   

تعداد چشمه :    در اين پارک تاکنون بيش از 21 دهنه چشمه شناسايي شده است

گونه هاي جانوري :   تاکنون 69 گونه پستاندار وابسته به 6 راسته ، 21 خانواده و 50 جنس در پارک ملي گلستان شناسايي شده است. پلنگ وخرس از گوستخواران بزرگ پارک ملي هستند – سمور جنگلي از گوشتخواراني است که احتمالا فقط در پارک ملي گلستان زندگي مي کند که بر ارزش ژنتيکي پارک افزوده است از ديگر جانوران با ارزش اين پارک – آهو – مرال – گربه جنگلي -کل – بز – قوج-ميش اوريال  – بز کوهي ( پازن )  - گراز  و...مي باشد.   علاوه بر اين تا کنون 149 گونه پرنده  متعلق به 15 راسته ، 42 خانواده و 89 جنس- در پارک ملي گلستان شناسايي شده است . از ميان آنها مي توان به بالابان  - عقاب طلايي – هما – قرقاول – جغد خالدار اشاره كرد.از راسته خفاش ها تاکنون 18 گونه در اين پارک شناسايي شده است.

 پوشش گياهي : با توجه به طيف  بارندگي و ارتفاعي و تنوع مورفولوژيکي آن پوشش گياهي آن از جنگل هاي نيمه مرتفع و مرتع هيرکاني تا ايراني – توراني شکل گرفته است . بنا براين تنوع شگفت انگيزي از درختان ، درختچه ها و زير گونه هاي ديگر در آن يافت  مي شود که حدود آن را  1400 گونه گياهي  مي دانند .  از درختان جنگل هاي هيرکاني پارک مي توان از   افرا – مازو – آزاد – نمدار -  لرگ ممرز – خرمندي – انجيلي ( درخت آهنين چوب ايران ) – آزاد – نمدار – بارانک – ون ( زبان گنجشک ) – پلت – کرکف – توسکاي ييلاقي – شيردار و...  نام برد و همچنين جوامع سوزني برگ نظير ارس نام برد

پرسنل و تعداد پاسگاه :   در داخل پارک 12 پاسگاه محيط باني وجود دارد که  4 پاسگاه به دليل کمبود نيرو غير فعالند . کل کادر پارک 53 نفر که از اين تعداد 32 نفر تنها مامور اجرايي هستند و در هر شيفت حداکثر 20 نيرو از پارک حفاظت مي کند

 

 تاريخچه مختصر از پارک ملي گلستان و ذخیره گاه زیستکره

*- مرداد 1336 به نام منطقه حفاظت شده " آلمه وايشکي " تحت حفاظت کانون شکار قرار گرفت

  *-  بهمن 1340 بدون تغيير وسعت به نام منطقه حفاظت شده " آلمه " ناميده شد

 *- فروردين 1343 بموجب مصوبه شماره 1 منطقه مذکور به پارک حيات وحش تغيير عنوان داد

*- شهريور 1350 محدوده اي در شرق پارک به نام " قرخود" با وسعت 34 هزار هکتار به نام منطقه حفاظت شده به آن الحاق شد

*- ديماه 1353 با تغيير عنوان پارک وحش به " پارک ملي " تبديل شد

*- در سال 1354 به عنوان ذخيره گاه زیستکره   در زمره 50 ذخيره گاه بيوسفري جهان در ليست يونسکو ثبت شد

 *- سال 1355 هردومنطقه در هم ادغام و به صورت يک منطقه واحد به وسعت 125 هزار و 895 هکتار به نام پارک ملي تحت حفاظت قرار گرفت

*- بعد از پيروزي انقلاب اسلامي در بهمن ماه 1357 دو منطقه فوق مجدداً از يکديگر جدا شد و پارک فعلي با مساحت 91 هزار و 895 هکتار به " پارک ملي گلستان " تغيير نام داد

 

*- سال 1375 طرح جامع پارک نهايي شد

 

 *- مرداد 1380  سيل مهيب  آسيب جدي به پارک وارد کرد و قربانيان زيادي گرفت 90 روز بعد از سيل تعداد اجساد يافت شده از اين سيل 247 کشته اعلام شد و با توجه به اينکه بخش زيادي از قربانيان را مسافران جاده ميان گذر پارک بودند از سوي بسياري از کارشناسان و مسئولين مسئله جاده زير سئوال قرار گرفت

*- شهريور1380رئيس سابق پارک ملي گلستان ( رمضان علي قائمي ) در روزنامه همشهري اعلام کرد  سي سال پيش اعلام شد که جاده پارک ملي گلستان بايد تغيير کند و به همين منظور جاده سه راهي کلاله به طرف چهار داغ – گيلداغ- اسلام آباد و آشخانه به عنوان بهترين گزينه انتخاب و پيشنهاد شد و اعلام شد اين جاده نه سيل خيزي ، نه تونل سازي  دارد و اين مسير تنها براي حفظ پارک نيست بلکه بخاطر حفظ 150 روستا در اين منطقه  و محروميت زدايي است و اعلام شد که احداث مجدد در طول اين مسير شدت سيل را براي مناطق پايين دست در گنبد و آق قلا به دنبال خواهد داشت و اگر سيل ديگري در اين  مسير اتفاق افتد ناشي از غضب الهي نيست بلکه بر اثر گرفتن مجوز هاي غير اصولي است

*- مرداد 1381 سيل مهيب قربانيان سيل در گلستان از مرز 42 نفر گذشت

*- خرداد 1382 طغيان رودخاه و سيلاب در شرق گلستان 2.5 ميليارد ريال خسارت به بار آورد

*- خرداد 1382- نامه 243 نفر از اعضاء جامعه دانشگاهي و متخصصان محيط زيست به رئيس جمهور وقت و درخواست جلوگيري از شروع مجدد و ترمييم  جاده پارک ملي گلستان

  *- مصوبه هيأت دولت 1382، مبني بر انتقال جاده پارک ملي گلستان به خارج از آن ( محور کلاله  به آشخانه ) و احداث جاده چهار بانده ترانطيتي در محور شمالي پارک .

*- تيرماه 1383 سيل به 3 هزار هکتار اراضي کشاورزي گلستان خسارت وارد کرد

*- ديماه 1384 آمار سيل هاي گلستان اعلام ميشود . بر اساس آمار هاي موجود از سال 1370 تا سال 1384 – 64 مورد سيل در استان گلستان رخ داده است و 370 نفر قرباني گرفته است

*-  مهرماه 1385 نامه اي  با امضاي رياست سازمان محيط زيست خانم جوادي به محمد رحمتي وزير راه ترابري ارسال شد و رئيس سازمان با تخريب پوزه هاي سنگي مسير 22 کيلومتري جاده موافقت کرده و اين اقدام را بلامانع اعلام مي کند .

22 مهر1385 با دستور رئيس سازمان محيط زيست عمليات احداث ديواره تا تعيين تکليف نهايي متوقف شد ( اين اقدام در پي انعکاس وسيع مطبوعاتي – اعتراض کارشناسان سازمان حفاظت محيط زيست – اعتراض ها و گفتگو هاي تشکل هاي غير دولتي زيست محيطي – اعتراض اساتيد و کارشناسان انجام گرفت )

 

کانون ديده بانان زمين   معتقد است راه سازي هاي غلط در کشور مي رود تا به يکي از عقب مانده ترين بخش هاي اجرايي زير بنايي کشور تبديل شود. جاده ها و  پل هاي يک بار مصرف ، راه سا زي در بستر  رودخانه ، راه سازي در دل جنگل هاي بکر  ، در دل  تالاب ، در وسط درياچه ، در مناطق حفاظت شده، راه سازي بدون در نظر گرفتن ظرفيت تردد ،  پايين بودن کيفيت فني راه ها و ... که شواهد مثال بسياري دارد که ما از تکرار مورد به مورد آن در اينجا اجتناب مي کنيم   ولي ذکر اين نکته حايز اهميت است که چنين راه سازي ها ي نادرست تا کنون  ضربات مهلکي بر پيکر جامعه زده است از ابعاد گوناگون جاني ، مالي  و زيست محيطي . و اما راهسازي در دل مهم ترين  پارک ملي کشور  آنهم در جنگل هاي باستاني شمال مي رود که لكه سياه بزرگي به اين کارنامه ناموفق  اضافه کند آنهم با مجوز سازماني که  عنوان حفاظت از محيط زيست را يدک مي کشد !

 کانون ديده بانان زمين بار ها گفته است و باز هم تکرار مي کند که علت تمامي اين خود محوري ها در حوزه  راه سازي و ديگر حوزه هاي اجرايي  عدم  ارائه و اجراي برنامه آمايش سرزمين است !  و همين مسئله مهم است که  مسئولين اجرايي کشور را در تمامي دولت هايي که روي کار آمده اند  به بيماري نزديک بيني  بويژه در زمينه حفاظت از  منابع ملي  و محيط زيست دچار كند.

متاسفانه استنباط ما از عدم  ارائه برنامه آمايش سرزمين اين است که عمداً اين برنامه به بهانه هاي مختلف به تاخير انداخته مي شود که  تا دست مجريان  براي اعمال سليقه  ، گريز ازپاسخگويي به مردم ، و ... باز گذاشته شود . درست همينجاست که  مشکلات در خصوص حفظ منابع ملي  بوجود مي آيد . و همين جاست که دست دولت ها باز گذاشته مي شود که هر آنچه از منابع طبيعي و به هر ميزان که بخواهند مي توانند به عنوان مواد اوليه اعم  از جنگل ، معدن ،  تالاب ، آبخيز ، آب زيرزميني  و غيره براي رونق عملکرد دولتشان استفاده کنند و کوچکترين نگراني در استفاده از آن نداشته باشند  و پيامد هاي آتي آن را اعم از تخريب و يا نابودي منابع را  به دولت آينده موکول كنند و چه باک از آنكه اين نوع برخورد با منابع ملي چه سرنوشت تيره اي را براي ملت رقم خواهد زد .  ضمن آنکه متاسفانه به علت نگرش نادرست و سطحي در زمينه منابع طبيعي و محيط زيست عموماٌ در گزارش  عملکرد هاي طبقه بندي شده دولت ها به مردم و مجلس محيط زيست چندان مورد توجه نبوده و در حاشيه از آن نام برده مي شود .  مثلاً  اگر  دولت بگويد 100 کيلومتر اتوبان ساخته  قطعاٌ  بيشتر به چشم مي خورد تا اينکه بگويد  100 هکتار پارک ملي و منطقه حفاظت شده  را از تجاوز نجات داده و  از نظر کيفي آن را ارتقاء بخشيده است 

افزون بر اين معمولاً ديده شده اگر وزيري مورد استيضاح قرار مي گيرد معمولاٌ  ارقام ريالي بودجه ها و ديركردآن پروژه بيشتر مد نظر  قرار گرفته است تا آنکه بازخواست شود که مثلاً براي ساخت جاده ميزان خسارت ريالي که از نابود کردن بستر يک رودخانه ، آبخيز ، تالاب ، جنگل  و يا منطقه حفاظت شده  در خصوص اين راه سازي به ملت وارد آمده چه اندازه بوده است؟  و اگر  گزينه غلطي انتخاب شده و نتيجة آن منجر به تلفات انساني و خسارت هاي مالي و برهم زدن تعادل طبيعي منطقه بود مورد توجه قرار گرفته نمي شود !

با اين نگرش  کانون ديده بانان زمين در خصوص  چهار بانده کردن  جاده در بستر رودخانه و تخريب پارک ملي گلستان وارد اين مقوله نمي شود که سازمان حفاظت محيط زيست بيشتر مقصر است و يا وزارت راه ؟ و يا اين توافق ها به چه شکلي بوده است ؟ و يا اينکه اصولاً اين اقدام داراي ارزيابي زيست محيطي بوده است يا نه ( اشاره دکتر شهرياري  در فوق )  چرا که صورت  مسئله را  به گونه اي ديگر مي بيند . به عنوان مثال وقتي اصل راه ساختن جاده در يک پارک ملي نادرست است ارزيابي زيست محيطي آن چه محلي از اعراب دارد ؟

 بهر حال ما مسئله را مشابه آزاد راه تهران –شمال در تصميم گيري در خود دولت مي دانيم. کمي دقت در صحبت هاي متناقض  مسئولين سازمان که در فوق به آن اشاره شد  بخوبي اين ادعا را ثابت مي کند که سازمان حفاظت محيط زيست  ناظري بيش نيست و ما به اين اعتقاد رسيده ايم که اصولاً اين سازمان يک سازمان تشريفاتي است ، هر تصميمي که ساير  وزارتخانه هاي  دولت بگيرند  از آن تبعيت مي کند  و تنها سخنگوي بخش زيست محيطي دولت است  و نه بيشتر . متاسفانه فقط و فقط  بودجه زيادي از بيت المال را صرف  اين سخنگويي  مي کند .

 بنابر اين ما از  آقاي ريئس جمهور مي خواهيم که هر چه سريع تر مانع تعريض اين جاده و برنامه هاي احداث سد در اين پارک ملي شوند.با تاکيد   بر اين نکته که  ايشان در  بدو تشکيل دولت خود اين اطمينان را به نمايندگان مردم دادند که تمامي بخش هاي دولت زير نظر ايشان کار مي کنند  و هر اقدام  ناصوابي که  از سوي وزارتخانه ها سر بزند سريعاً خود ،  آنها را  کنار خواهند گذاشت و يا به آن رسيدگي خواهند کرد 0

 بنا براين يک بار ديگر تکرار مي کنيم که مشکل اساسي در تغيير نگرش از دراز مدت به کوتاه مدت است . تعريض جاده گلستان در دل پارک ملي  هم در همين راستا قرار مي گيرد شايد در دولت فعلي با توجه به تناوب هاي بارندگي ( بين ده تا سي سال )  در سرزمين ما سيل هاي مشابه سال 80 - 81 –82-  83  تکرار نشود ولي در دولت هاي بعدي حتماً اين اتفاق خواهد افتاد و از همين الان مي توانيم تصور کنيم که دولت هاي بعدي  مقصر غايب را هدف قرار خواهند داد و در اين ميان جان مردم و منابع طبيعي قرباني  اين نوع نزدک بيني ها شده است .

 در ادامه تاکيد مي کنيم  ادامه کار ( حتي با شرط و شروط )  بازي خطرناک با جان مردم و هدر دادن بيت المال و وارد کردن ضربه نهايي  به با ارزش ترين پارک ملي کشور و جهان است  . بنا براين در چنين شرايطي  مجلس شوراي اسلامي  به عنوان نماينده ملت  بايد وارد عمل شود  و  ضمن جلوگيري سريع از ادامه روند کار . براي گزينه هاي ديگر غير از اين راه نظير راه آشخانه که  مورد تاييد بسياري از کارشناسان نيز مي باشد  بودجه هاي لازم را در نظر بگيرند .

 متاسفانه با تبديل جنگل هاي بالادست اين منطقه در دو دهة  گذشته به چوب و کاغذ و تغيير كاربري جنگلهاي اين ناحيه  به جاده سازي و برداشت چنين حجم عظيم  شن و ماسه از کف رودخانه وغفلت از عملكرد طبيعي جنگل به عنوان سدي با دوام در برابر سيل،  در پي احداث ديواره هاي حايل و سدهاي پرهزينه  هستيم .با چنين   اقدامات غير اصولي و خطاي هاي  زيست محيطي ، در آينده بايد شاهد  پيامد هايي چون تشديد سيل خيزي باشيم.  سيل نه يک احتمال بلکه  يک واقعيت تلخ خواهد بود که با توجه به تناوب باران تنها شدت و مدت آن کم و زياد خواهد شد!!!!!!!

 

*****

      

اين صفحه را براي دوست خود بفرستيد

 

صفحه اصلی