پایش گاز های گلخانه ای از 56 هزار نقطه زمین در هر 100 دقیقه

 با پرتاب ماهواره نَفَس (IBUKI)   از ژاپن

 برای نخستین بار

 

 

ترجمه کانون دیده بانان زمین : طیبه موسوی - February  2009

توکیو -ژاپن برای اولین بار ماهواره مشاهده گر گازهای گلخانه ای جهان را به فضا پرتاب کرد.

ژاپن در 23 ژانویه 2009 اولین ماهواره اختصاصی برای پایش انتشار گازهای گلخانه ای جهان را در راستای بخشی از تلاشهای جهانی در مبارزه با تغییرات آب و هوا ، به فضا پرتاب کرد.

این ماهواره با نام " IBUKI" به معنای "  نَفَس Breath " هر 100 دقیقه یکبار  در ارتفاع 670 کیلومتر(معادل با 416 مایل) از سطح دریا به دور جهان می چرخد وتمامی مقدار انتشار گازهای گلخانه ای از جمله دی اکسید کربن و متان را در 56 هزار نقطه جهان پایش می کند.

این ماهواره تمامی اطلاعات کل سیاره زمین را هر سه روز یکباربدست می آورد ،سپس این اطلاعات  با داده های  سایر ایستگاههای فضایی وسازمانهای علمی آمیخته(سهیم) می شود.

شرکت صنایع سنگین میتسوبیشی Mitsubishi Heavy Industries, Ltd و سازمان اکتشافات هوافضا ژاپن  the Japan Aerospace Exploration Agency, JAXA در ساعت 12و چهل و پنج دقیقه نیمه شب از مرکز فضایی تانگاشیما Tanegashima ماهواره مشاهده گر گازهای گلخانه ای Greenhouse Gases Observing Satellite (GOSAT) را  به فضا پرتاب کردند.

 بنابر اظهارات مقامات رسمی JAXA این ماهواره نقش مهمی در پایش تغییرات محیط زیست جهانی ایفا خواهد کرد و هر علامت هشدار دهنده  کوچکی که تاثیر گذار بر آینده زمین باشد را جستجو می کند. این ماهواره غلظت پراکنش گازهای گلخانه ای را که عامل اصلی پدیده گرمای جهانی هستند را  مشاهده خواهد کرد و به کاهش میزان انتشار دی اکسید کربن جهانی که از اهداف پیمان کیوتو است ، کمک خواهد کرد.

پیمان کیوتو در سال 1997 در کیوتو ژاپن تصویب شد که بر اساس آن محدودیتها و راهکارهای بین المللی برای  انتشار شش گاز گلخانه ای تا فوریه 2005  اعمال شد که بر این اساس میزان انتشار این گازها به شش درصد کمتر از میزان انتشارشان در سال 1990 برسد.

انقضا اولین مرحله تعهدات این پیمان پایان سال 2012 خواهد بود و در دسامبر همان سال راهکارها و تعهدات الزام آوردیگری جایگزین خواهد شد.

Takashi Hamazaki  مدیر اجرای طرح ماهواره IBUKI  می گوید:  "گرچه  پیمان کیوتو 35 کشور صنعتی را ملزم به قطع و کاهش گازهای گلخانه ای خود  کرده است ، اما هیچ ابزار استانداردی برای اندازه گیری میزان انتشار گازهای گلخانه ای در کشورها وجود نداشت و فقط بر اساس ادعاهایی بود که  کشورها از میزان گازهای گلخانه ای خود گزارش  می دادند."

وی افزود:  "میزانی که کشورها گزارش می دادند حاصل جمع آوری حجم مصرفی سوختهای فسیلی – میزان مسافت طی شده اتومبیلها-میزان انتشار گازهای گلخانه ای صنایع و سایر فاکتورها در هر کشور بود. بنابراین مشاهدات  این  ماهواره  این امکان را به ما می دهد که میزان جذب و یا تولید گازهای گلخانه ای در هر قاره یا هر کشور بزرگ را تخمین بزنیم و از این ابزار به عنوان ابزاری دقیق برای رسیدگی و کنترل میزان گازهای آلاینده کشورهای جهان استفاده کنیم."

ماهواره " نَفَس"سه هدف عمده را دنبال می کند:

نخست پایش تراکم گازهای گلخانه ای به طور پیوسته و دقیق و مشخص از سراسر جهان

دوم مطالعه  و بررسی میزان سطح جذب و انتشار گازهای گلخانه ای در یک دوره زمانی معین از سطح یک قاره یا یک کشور بزرگ

سوم  ارتقا و ایجاد فن آوریهای پیشرفته، این هدف  برای مشاهدات دقیق گازهای گلخانه ای الزامی است.

"هامازاکی"  می گوید : 

 در طول سالیان گذشته پدیده گرمای جهانی در سرتاسر جهان بحرانهای جدی و اساسی را موجب شده است .  بحث و بررسی اینکه چگونه می توان از میزان انتشار  گازها کاست همیشه در سطح منطقه ای و محلی و بین المللی مطرح می شود و همه این نشستها در تلاشند که تا پنجاه سال آینده میزان انتشار این گازها را به نصف میزان کنونی کاهش دهند. 

 برای دستیابی به این هدف  باید سطح دقت و مشاهدات خود را در پیش بینی های تغییرات آب و هوا در دراز مدت افزایش دهیم . تا کنون پیش بینیهای گرمای جهانی بر اساس نتایج یافته های سازمانهای تحقیقاتی از طریق مدلهای شبیه سازی اَبر رایانه هایی بود که داده های آنها از مشاهدات زمینی گردآوری شده بود

این داده ها نیز فقط از 260 نقطه زمینی جمع آوری می شد که پراکنش این نقاط نیز به طور یکنواخت و مساوی صورت نگرفته بود ما نمی توانستیم با این یافته ها ادعا کنیم که می توانیم سراسر جهان را مشاهده و پایش کنیم . بنابراین تحت شرایط کنونی پیش بینی های ما از پدیده گرمای جهانی بسیار متفاوت و غیر دقیق بود.

با توجه به این مقایسه ماهواره GOSAT  اکنون می تواند 56 هزار نقطه از سیاره زمین را مشاهده کند و قادر به پوشش اطلاعاتی از سراسر جهان هر سه روز یکبار است .ما معتقدیم با این اقدام پیش بینیهای دقیقتری از پدیده گرمای جهانی خواهیم داشت .    وی افزود:

ماهواره  نَفَس  "IBUKI" چگونگی نَفَس کشیدن زمین را دیده بانی خواهد کرد.

هامازاکی همچنین افزود:    با توجه به اینکه  کنوانسیون تغییرات آب و هوا سازمان ملل IPCC گزارش مربوط به پیش بینی های تغییرات آب و هوا را در 100 سال آینده منتشر خواهد کرد. ژاپن امیدوار است با گردآوری داده های ماهواره نفس بتواند در  اجلاس تغییرات آب و هوایی بین الدول که  یافته ها و نتایج تحقیقاتی سراسر کشورهای جهان ارائه می شود،  مفید باشد.

 *****

 

منبع: Environment News Service (ENS) ژانویه23-2009

افزوده:

سهم ایران در تولید گاز های گلخانه ای  به عنوان یکی از اعضای کنوانسیون تغییرات آب و هوا و امضاء کننده  پروتكلکیوتو

 ايران در سال ۱۹۹۶ پس از تصويب هيئت دولت و مجلس شوراي اسلامي به عضويت كنوانسيون تغییر آب و هوا  در آمد و در سال2004 میلادی( مرداد ماه سال1384) به پروتكل کیوتو پيوست و این  پروتكل از اواخر آبان ماه در ايران قابل اجرا گردید.

 اما از آنجا که ايران  جزء کشور هاي در حال توسعه  محسوب مي شود  و پروتکل کيوتو براي اين کشور ها محدوديتي ايجاد نکرده،  لذا فعلاٌ ملزم به اجراي مفاد پروتکل کيوتو نمی باشد.

بنا بر اظهارات . رئيس بخش صنعت وانرژي دفتر طرح ملي تغييرات آب وهواي سازمان حفاظت محيط زيست درآخرين گزارش ملي ايران  در سال 1994 ميلادي به سازمان ملل، ميزان انتشار گاز هاي گلخانه اي توسط ايران ساليانه 350 ميليون تن  اعلام شد که البته گفته مي شود اين ميزان امروزه  به بيش از 420 ميليون تن در سال رسيده است . 

 بر اساس  اعلام مسئولان و با استناد به ارقام فوق،  ايران در بين کشورهاي در حال توسعه ، چهارمين کشور توليد کننده گاز هاي گلخانه اي است که بيش از 75 درصد اين انتشار نيز ناشي از مصرف بالاي سوخت و انرژي در کشور است.  همين امر سبب شده است  که متاسفانه کشور ما در توليد دي اکسيد کربن  مقام هيجدهم را در جهان داشته باشد.

در گزارش توسعه انساني سازمان ملل از ايران در سال 1990 تنها 1/1 درصد از کل آلودگي هوا را دارد که به نسبت کشورهايي مانند چين و آمريکا تقريباً صفر است، ولي از آن سال تا سال 2004، از 1/1 درصد به 5/1 درصد رسيده است.

در اين گزارش  ،توليد سرانه  گاز دي‌اکسيد‌کربن در  ايران براي هر نفر 4/6 تن دي‌اکسيد‌کربن در نظر گرفته شده، يعني هر نفر ايراني سالانه 4/6 تن دي‌اکسيد‌کربن در اتمسفر منتشر مي‌کند که رقم قابل توجهي است، اما باز هم به نسبت سرانه توليد گازهاي گلخانه‌اي در کشورهاي پردرآمد و پيشرفته کم است، زيرا در آن کشورها سرانه توليد گازهاي گلخانه اي براي هر نفر 2/13 تن است که بيش از دوبرابر سرانه توليد گازهاي گلخانه اي ايران است.

گزارش توسعه انساني ‪ سازمان ملل متحد، آمريكا را نخستين و ايران را سيزدهمين كشور منتشركننده گاز دي اكسيد كربن اعلام كرد.

براساس آمار چين، روسيه، هند، ژاپن، آلمان، كانادا، انگليس، كره جنوبي، ايتاليا، مكزيك و آفريقاي جنوبي رتبه دوم تا دوازدهم منتشركننده گاز دي اكسيدكربن را دارند.

 

اين صفحه را براي دوست خود بفرستيد

 

صفحه اصلی