کانون دیده بانان زمین در بررسی180 منطقه حفاظت شده در اکوسیستم های کوهستانی و

تالابی ثابت می کند که حفاظتی بودن این مناطق دروغی بیش نیست

 

 ادامه بررسی ناحیه دو

مناطق به اصطلاح حفاظت شده پیکره کوهستانی البرز -البرز غربی

 

 

منطقه1- البرزغربی

منطقه حفاظت شده لیسارIRAN-Lisar Protected Area 

 

 

 

 

 

 

منطقه حفاظت شده لیسار  در سال  1348 با مساحت 31هزار و 142 هکتار حفاظت شده اعلام شد. این منطقه در 13کیلومتری شمال شهرتالش( هشتپر)، 53 کیلومتری جنوب شهر آستارا ، 35 کیلومتری شهر اردبیل (از دریاچه نئور ) قرار دارد.  بخشی از جاده تالش- آستارا از داخل این منطقه عبور می کند.  

منطقه حفاظت شده لیسار تقریبا از تالاب جوکندان در کنار دریای خزر شروع شده و در یک راستای شرقی غربی به طول حدود 40  کیلومتر( فاصله فضایی ) تا دریاچه کوهستانی نئور در ارتفاع 2460  با حداکثر عرض حدود 13 کیلومتر امتداد دارد.. رودخانه قرومسه به عنوان بخشی از مرز شمالی و فراز های ارتفاعی کوه گرده کولیو بغروداغ   به عنوان مرز جنوبی آن تعیین شده است از دیگرکوه های این منطقه طبق نقشه این منطقه در اطلس مناطق حفاظت شده (1385)  می توان به کوه میلرزان، کوه آبنه، نیز اشاره کرد. بخش وسعی از منطقه حفاظت  شده لیسار غیر از محدوده دریاچه نئور در برگیرنده آبخیز های رودخانه هره دشت است . رود دره هره دشت به طول حدود 32 کیلومتر با جهت غرب به شرق در میانه  این منطقه جریان دارد و عملا منطقه حفاظت  شده لیسار را به دو بخش شمالی و جنوبی تقسیم کرده است این رود خانه بعد از جاده تالش- آستارا  به شکل چند شاخه وارد دریای خزر می شود. .  رود دره لتن پل- کته سر از رود دره های معروف جبهه شمالی آبخیز های هره دشت است و رود دره کولاکون - تیلرود نیز از رود دره های جبهه جنوبی آبخیز های  آن است که وارد رود دره هره دشت می شود .

بنابر این با توجه به موقعیت تعیین شده دامنه ارتفاعی این منطقه از منفی 20 درجه در کنار دریا تا ارتفاعات 3000متر است و این طیف ارتفاعی دربرگیرنده اکوسیستم های تالابی-ساحلی، جلگه ای ، رودخانه ای و کوهستانی است که از هزاره های دور تنوع شگفت انگیزی از جنگل های هیرکانی جلگه ای نظیر شمشاد  تا جنگل های هیرکانی کوهستانی نظیر راش، ممرز، بلدمازو، شیردار،انجیلی، پلت،و... تا گیاهان ارتفاعات بلند چون گون، درمنه ، کلاه میرحسن ،و... تا کیاهان کنار دریاچه های کوهستانی سرد چون بارهنگ آبی، مرغ، عدسک آبی و... و این همه بستری فراهم می کند برای رشد و تبلور زیستگاه های بسیار متنوع از آبزیان کنار ساحلی خزری تا آبزیان سرد آبی ارتفاعات کوهستانی بسیار سرد تا آبزیان رودخانه ای تا زیستگاه های فصلی برای پرندگان مهاجر تا زیستگاه هایی برای جانورانی چون خرس قهوه ای ، بزرو پازن ، سیاه گوش، راسو، گراز و .... طبق تحقیقات اولیه در این منطقه بیش از نود گونه جانوری در منطقه حفاظت  شده لیسار شناسایی  می شود!!!

 

منطقه حفاظت شده لیسار

ماخذ نقشه اطلس مناطق حفاظت شده سال 1385- تکمیل عوارض طبیعی و مکان های جمعیتی بر پایه نقشه های منطقه ای از کانون دیده بانان زمین

 

 

دریاچه کوهستانی نئور  در غربی ترین بخش این منطقه حفاظت شده لیسار، از شاخص های بسیار ویژه زیستی در این منطقه  است . این دریاچه یک چاله تکتونیکی با وسعت ۲35 هکتار در ارتفاع 2460 متر و با عمق متوسط 5 متر که گسل نئور و گسل غرب دریاچه عامل اصلی در تشکیل و تکوین آن  بوده است. در اطراف و زیر دریاچه نئور بیش از سی چشمه گسلی تا کنون شناسایی شده است .  این دریاچه به علت قرار گیری دریک منطقه سردسیر ارتفاعی و یخ بستن سطح آن حتی تاعمق  80 سانتیمتر ی در شش ماه از سال ،در چند دهه گذشته به شکل طبیعی   فاقد ماهی بوده و  تنها زیستگاه نوعی سخت پوست  به نام "گاماروس"  بوده است . در سال 1352 سازمان حفاظت محیط زیست دست به یک اقدام ناموفق می زد و آن، رها کردن 5هزار بچه ماهی قزل آلای رنگین کمان  به داخل دریاچه نئور و سپس اقدام به عملیات هوازی با کمپرسور در زیر یخ بود. نتیجه از نظر وزن ماهی های پرورش یافته رضایت بخش بود به گونه ای که هر ماهی 2.5 کیلوگرم وزن پیدا کرد که رکوردی بی نظیری بود. ولی از سال سوم با ادامه این روند، تعادل اکولوژیک دریاچه نئور کاملا بهم خورد و گیاهان آبزی که تا آن موقع در دریاچه نئور وجود نداشتند ایجاد و شروع به رشد غیر عادی کردند و رشد ماهی قزل آلا را با مشکلات جدی مواجه شد و به ناچار عملیات متوقف گردید .

مراکز جمعیتی داخل و  محدوده منطقه حفاظت شده لیسار :  روستای جوکندان، روستای قنبر محله ، روستای دیزگاه محله، روستای پی سرا ، روستای سیاهگل(دهستان ساحلی جوکندان-استان گیلان ) روستای هره‌دشت، روستای هونیش، روستای زرمی، روستای  شاه میلرزان، روستای گل، روستای مریم گلشن (دهستان لیسار-استان گیلان ) روستای لیسارمحله،  روستای انبو، روستای کوهستان   (دهستان خطبه سرا-استان گیلان ) روستا ی  قیه چمن،روستا ی محمودآباد،روستای بیک علیا،  روستا ی شیلو ( استان اردبیل )

 

کانون دیده بانان زمین تاکنون از شرقی ترین و غربی ترین این منطقه حفاظت شده بازدید داشته است. در اردیبهشت 1386  ( مینا محبوبی و نسرین دخت خطیبی  ) بازدیدی از دریاچه نئور و بخش غربی سوباتان داشتیم و چشم اندازی شگفت انگیز از آلاله های زرد که نگین آبی  دریاچه نئور را در آغوش گرفته بودند  مشاهده کردیم. از طریق جاده مالرو به سوی خط الراس ارتفاعات حرکت کردیم و از بلندای آن چشم انداز متفاوت دیگری در  دشت سوباتان دیدیم این بار فرشی از شقایق های  سرخ در لابلای ابر و مه!!! از این فراز های بلند سرچشمه های  رودخانه هرو دشت  به  ییلاق سوباتای رسیدیم و منظره ای  هرچند اندک از ویلا سازی های منطقه  مشاهده شد که نشان  از دست اندازی در این میراث طبیعی نسل ها داشت  .

در آذر ماه 1387 کانون ديده بانان زمين( نسرین دخت خطیبی – مینا محبوبی- فرشته موثق نژاد – فرزانه رحیمی ) از شرقی ترین بخش  منطقه حفاظت شده لیسار یعنی تالاب جوکندان بازدید داشته که گزارش تصویری آن با عنوان" تالاب جو کندان ، شرقی ترین قسمت منطقه حفاظت شده لیسار "  در سایت کانون  ارائه شده است .

 

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار

 عکس از کانون دیده بانان زمین -نسرین دخت خطیبی- آذر 1387

 

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار- تالاب جوکندان

 عکس از کانون دیده بانان زمین -نسرین دخت خطیبی- آذر 1387

 

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار- تالاب جوکندان

 عکس از کانون دیده بانان زمین -فرزانه رحیمی- آذر 1387

 

 

 

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار- تالاب جوکندان

 عکس از کانون دیده بانان زمین - مینا محبوبی - آذر 1387

 

 

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار- تالاب جوکندان

 عکس از کانون دیده بانان زمین - نسرین دخت خطیبی  - آذر 1387

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار- تالاب جوکندان

 عکس از کانون دیده بانان زمین -فرزانه رحیمی- آذر 1387

 

 

چشم اندازی ازمنطقه حفاظت شده لیسار- تالاب جوکندان

 عکس از کانون دیده بانان زمین - مینا محبوبی - آذر 1387

 

 

 

 

ناحیه دو- ص2 از 22

صفحه اصلی